Skip to content

inner.space story

Het begin: Hoe Janosh geometrie begon te 'zien'

Het was in 2003. Janosh had destijds nog een 'gewone baan' als grafisch vormgever. Met spiritualiteit had hij toen nog niks, hoewel bepaalde levensvragen hem wel bezighielden, zoals 'Wie ben ik?’ en ‘Wat doe ik hier?' Bij gebrek aan mensen die hem hierbij konden helpen, ging Janosh zelf op zoek naar antwoorden.

De weg leidde naar een meditatie. Een hele bijzondere, die Janosh zich tot op de dag van vandaag kan herinneren. ‘Ik weet nog dat ik een e-mail kreeg met de aankondiging van de Harmonische Concordantie. Dat was een astrologisch gebeuren in oktober, waarbij de planeten op zo’n manier waren uitgelijnd dat als je op een bepaald tijdstip zou mediteren, je alle antwoorden zou krijgen over wie je bent. Ik was nieuwsgierig, maar toch ook sceptisch. Eigenlijk geloofde ik er niet zo in. Maar omdat ik erg zoekende was, dacht ik: laat ik het gewoon proberen.’

 

De meditatie werd gedaan in een grote groep. Janosh verbaasde zich over wat hij zag. ‘We hebben een tijdje gemediteerd en er waren mensen die van alles zagen. Dromen, visioenen en dat soort dingen. Zelf had ik dat helemaal niet.’ Voor Janosh was het teleurstellende ervaring, die voor hem bevestigde dat spiritualiteit niets voor hem was. Althans: dat dacht hij te kunnen concluderen.

 

Vreemde hologrammen

Een paar weken later gebeurden er vreemde dingen. Janosh leek zichzelf niet meer te zijn. ‘Ik begon allerlei beelden te zien in verschillende kleuren. Vreemde geometrische hologrammen. Het was een soort hallucinatie. Ik dacht dat ik gek werd en opgenomen moest worden.’ Na een bezoek bij de dokter bleek er lichamelijk niets met Janosh aan de hand. Hij kreeg zelfs de vraag of het niet ‘energetisch’ was. ‘Mijn dokter was heel open-minded. Hij gaf me het advies om dit proces een tijdje te laten doorwerken. Ik vertrouwde hem, maar ik vond het allemaal wel raar.’

 

De beelden bleven komen en op een avond besloot Janosh er wat mee te doen. Hij zette zijn computer aan en begon te schetsen wat hij zag. Dankzij zijn achtergrond als grafisch vormgever kon hij dit heel nauwkeurig. ‘Ik weet nog dat ik voor het eerst een code maakte. Het was toen nog gewoon kunst voor me, want ik zocht er verder niks achter. Het was puur verwerken wat ik zag. Terwijl ik het maakte, ging ik op in een trance. Het voelde alsof ik niet meer in mijn lichaam zat. Voor mijn gevoel ben ik uren weggeweest en toen ik weer bij zinnen kwam, stond de code Overgang op mijn scherm. Dat was de allereerste.’

 

PHOTO-2019-11-04-14-51-23

Een overgang

Wat volgde na die avond was een overgangsproces. Janosh veranderde en voor zijn gevoel had hij er weinig grip op. ‘Mijn werk in de reclame begon me tegen te staan. Ik miste bezieling en puurheid. Alles leek ineens zo nep. Maar als ik dan ‘s avonds weer een kunstwerk maakte, voelde ik me intens gelukkig. Het heeft een tijdje geduurd voordat ik inzag wat er gaande was. Ik zat in een transitie en het was de code die dat op gang had gebracht. Nu ik erop terugkijk, met de kennis die ik nu heb, is het eigenlijk een heel logisch proces geweest.’

 

De betekenis van de code werd aan Janosh doorgegeven. Zoals kunstenaars vaak in het spectrum van mediumschap zitten en buitengewone dingen waarnemen, zo was dat ook bij Janosh het geval. ‘Ik weet nog dat ik een stem in mijn hoofd hoorde. Hij stelde zich voor als een gids. Het is dan altijd de vraag of het niet je eigen fantasie is die met je aan de haal gaat natuurlijk. Maar de stem gaf me zulke gedetailleerde informatie over wat ik had gemaakt en hoe het werkte, dat ik het onmogelijk zelf had kunnen verzinnen. Het leek wel of er professor aan het woord was. Achteraf ben ik heel blij dat ik naar de stem geluisterd heb. Dat was ook dankzij de invloed van een aantal mensen die me vertelden wat er gaande was.’

 

In de meditatie van oktober 2003 had Janosh contact gelegd met een andere realiteit. De codes waren de brug, met aan de ene kant Janosh zelf en aan de andere kant…? ‘De Arcturianen. Zelf moest ik wel even aan die naam wennen. Ik had er nog nooit van gehoord, maar wat ik uit de communicatie heb begrepen is dat het gaat om een groep zielen die leven in een andere dimensie. Ik zou willen zeggen: een hoger trillingsgetal. Ik zie ze als een soort lichtwezens die ons komen helpen. Ik praat hier niet veel over, maar het fascineert me natuurlijk wel. We zitten op een interessant keerpunt in onze evolutie, met steeds meer mensen die spiritueel ontwaken. In dat proces zijn we niet alleen.’

 

Scroll To Top